കുറച്ചു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പാണ്..
ദുബായില് വച്ച്..
വൈകിയത് കാരണം ജോലി സ്ഥലത്തേക്കുള്ള യാത്ര ടാക്സിയിലാരുന്നു അന്ന്.
യാത്രയുടെ ബോറടി മാറ്റാന് വേണ്ടി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയ കൂട്ടത്തില് ഡ്രൈവര് ചോദിച്ചു.
“...താങ്കള് കേരളത്തില് നിന്നല്ലേ ...?”
“...അതെ , എങ്ങനെ മനസിലായി..”എനിക്ക് അട്ഭുതം.
“ താങ്കളുടെ ഹിന്ദി കേട്ടപ്പോള് മനസിലായി ” അയാള് ചിരിച്ചു.
അതൊരു ആക്കിയ ചിരിയാണോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും എന്റെ ഹിന്ദിയെപ്പറ്റി എനിക്ക് നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട്, കര്ത്താവ് കര്മ്മം ക്രിയ ഒപ്പിച്ചു അഞ്ചാം ക്ലാസ്സില് ഹിന്ദി പഠിപ്പിച്ച തമ്പാന് മാഷെ ഓര്ത്തുകൊണ്ട്, അറിയാമായിരുന്നെങ്കിലും ഞാന് ചോദിച്ചു
“...താങ്കള് എവിടത്തുകാരനാണ് ?”
“...ഇസ്ലാമബാദ്, പാക്കിസ്താന്..”
“...അപ്പൊ നമ്മള് അയല്ക്കാരാണ് ..”
“...അയല്ക്കാരല്ല..”
നിഷ്കളങ്കമായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എന്റെ കണ്ണിലേക്കു നോക്കി അയാള് പറഞ്ഞു
“...നമ്മള് സഹോദരന്മാര് ആണ്, ഒരമ്മയുടെ മക്കള്...”
.
ഒരു നിമിഷം..!!
.
.
.
എനിക്കൊന്നും പറയാന് കഴിഞ്ഞില്ല.
എന്ത് കൊണ്ടോ എന്റെ തല കുനിഞ്ഞു പോയി.
ഞാന് വല്ലാതെ ചെറുതായിപ്പോയപോലെ ..
ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ആ വലിയ മനുഷ്യന് തുടര്ന്നു..
“..ഞങ്ങള് ആരും ഇന്ത്യക്കാരുടെ ശത്രുക്കള് അല്ല. നിങ്ങള് ഞങ്ങള്ക്ക് സഹോദരന്മാര് തന്നെയാണ് ..പക്ഷെ നമ്മളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ചു നിര്ത്തേണ്ടത് ചിലരുടെ ആവശ്യം ..അതിലാണവരുടെ നിലനില്പ്പ് ..അറിയാതെ ചിലപ്പോള് നമ്മളും അതിന്റെ ഭാഗമായിപ്പോവുന്നു എന്ന് മാത്രം...”
..........................
.
ഓര്ക്കുന്നുവോ ആ കഥ....?
മഹാഭാരത യുദ്ദം രംഗം ..
ധീര യോദ്ദവായ കര്ണ്ണന്റെ അന്ത്യ കര്മ്മങ്ങള്.
ചെയ്യുന്നത് കര്ണ്ണന് ജ്യേഷ്ഠ സഹോദരന് ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ പാണ്ഡവര് .
സ്വന്തം ജ്യേഷ്ഠനെ കൊന്നു വീഴ്ത്തിയ ദുഖം താങ്ങാനാവാതെ നില്ക്കുന്ന അര്ജുനനന്.
കഠിനമായ വ്യഥയോടെ യുധിഷ്ടിരന് അമ്മ കുന്തിയോട് ചോദിക്കുന്നു.
“...അമ്മേ, ഒരിക്കലെങ്കിലും പറയാമായിരുന്നില്ലേ , ഇത് ഞങ്ങളുടെ ജ്യേഷ്ഠനാണെന്ന്. എങ്കില് ഈ യുദ്ദം തന്നെ നമുക്ക് ഒഴിവാക്കാമായിരുന്നില്ലേ...
അതെ , അതാണ് പ്രസക്തമായ ചോദ്യം...!!
അപ്പുറത്ത് നില്ക്കുന്നത് സ്വന്തം സഹോദരന് ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയാതെയാണ്
തിരിച്ചറിയേണ്ടത് നമ്മളെ തമ്മിലടിപിക്കുന്ന ശകുനികളെയാണ്...
തമ്മിലടിപ്പിച്ചു ഇറ്റു വീഴുന്ന ചോര നക്കി കുടിക്കുന്ന ചെന്നായ്ക്കളെയാണ്...
മുച്ചൂടും നശിപ്പിക്കേണ്ടത് അവരെയാണ് ..
.
..........................
നമ്മുടെ അതിര്ത്തികള് പുകയാതിരികട്ടെ ....
ചോര ചിന്താതെ ഇരിക്കട്ടെ....
കാരണം നമ്മുടെ ധീരജവാന്മാരെ പ്രാര്ഥനയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന അവരുടെ കുടുംബമുണ്ട്...
അവരുടെ അച്ഛനമ്മമാര്ക്ക് മക്കള് നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കണം..!!
അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യമാര് വിധവകള് ആവാതിരികണം..!!
അവരുടെ പൊന്നോമനമക്കള് അനാഥര് ആവാതിരിക്കണം..!!
.
.
.
വന്ദേ മാതരം...!!!
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ